Rodzina: jastrzębiowate
Opis: Długość ciała: 45–55 cm
Mniejszy i delikatniejszy niż błotniak stawowy, ale największy spośród błotniaków o popielatym ubarwieniu. Samiec popielaty z wierzchu z szarym kapturem sięgającym do piersi i czarnymi lotkami pierwszorzędowymi. Samica podobna do samic błotniaków łąkowego i stepowego, ale o szerszych skrzydłach bardziej zaokrąglonych na końcach. Rysunek na twarzy rozmyty, mało wyrazisty.
Rozmieszczenie: Skrajnie nieliczny ptak lęgowy, pojawiający się regularnie w całym kraju w okresie przelotów
Występowanie: Występuje na rozległych, otwartych terenach, zwłaszcza na podmokłych obszarach w dolinach rzek
Siedliska: bagna i mokradła, łąki, pola uprawne
Liczebność: Liczebność oceniana niedawno na 30–40 par, obecnie jest z pewnością niższa i może nie przekraczać 10 par
Gniazdo: Umieszczone na ziemi w gęstej roślinności lub wewnątrz krzaka, zbudowane z gałęzi u podstawy wysłane długimi trawami
Lęg: 4–6 niebieskawych jaj, z nielicznymi brązowymi plamkami. Wysiadywanie 29–31 dni. Młode osiągają samodzielność po 32–42 dniach, samce zwykle wcześniej
Pokarm: Drobne ptaki ich pisklęta, małe ssaki
Wędrówki: Wędrowny. Przelot wiosenny: III–V, przelot jesienny IX–XI, regularnie choć bardzo nielicznie zimuje
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej i w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako narażony na wyginięcie z powodu osuszania i przekształcania terenów bagiennych
Wskazówki obserwacyjne: Trudy do rozpoznania w szatach samic i młodocianych
|||
rodzina: jastrzębiowate
