Biegus krzywodzioby

(Calidris ferruginea)

rodzina: bekasowate

19-23 cm Średniej wielkości biegus, łatwo rozpoznawalny w szacie godowej po ciemnordzawym ubarwieniu. Od podobnie ubarwionego biegusa rdzawego różni się dłuższymi nogami i smukłym zakrzywionym dziobem. W szacie spoczynkowej o młode mają na wierzchu łuskowany wzór i delikatnie nakrapianą pierś. We wszystkich szatach wyróżnia się białą plamą na kuprze widoczną w locie.

Rodzina:
bekasowate

Opis:
19-23 cm Średniej wielkości biegus, łatwo rozpoznawalny w szacie godowej po ciemnordzawym ubarwieniu. Od podobnie ubarwionego biegusa rdzawego różni się dłuższymi nogami i smukłym zakrzywionym dziobem. W szacie spoczynkowej o młode mają na wierzchu łuskowany wzór i delikatnie nakrapianą pierś. We wszystkich szatach wyróżnia się białą plamą na kuprze widoczną w locie.

Rozmieszczenie:
Gatunek arktyczny, podczas wędrówek pojawia się w całym kraju

Występowanie:
Podczas wędrówek zatrzymuje się na plażach nadmorskich i nad błotnistymi i piaszczystymi brzegami jezior, zbiorników zaporowych i stawów hdowlanych

Siedliska:
jeziora, stawy hodowlane, brzegi rzek i wyspy w nurcie, wydmy i plaże

Liczebność:
Rzadko tworzy większe koncentracje liczące po kilkadziesiąt ptaków, najczęściej przyłącza się do stad innych siewkowców

Gniazdo:
Zagłębienie w ziemi wysłane trawami i porostami w pobliżu wody

Lęg:
3-4 jaja. Wysiadywanie 19-20 dni. Młode uzyskują lotność po 14-16 dniach

Pokarm:
Drobne bezkręgowce (owady, skąposzczety, wieloszczety, skorupiaki, mięczaki) zbierane z powierzchni lub poprzez sondowanie w miękkim podłożu

Wędrówki:
Wędrowny. Przelot wiosenny IV-V, jesienny VII-X

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony

Wskazówki obserwacyjne:
Zaobserwowanie go wymaga przeglądania stad biegusów