Biegus rdzawy

Rodzina:
bekasowate

Opis:
23-27 cm Największy z naszych biegusów o krępej sylwetce i krótkich nogach. W szacie godowej cały spód ciała czerwonordzawy, a wierzch plamkowany. Po przepierzeniu jesienią ptaki stają się szare z łuskowanym rysunkiem na wierzchu i plamkowaną piersią i bokami. Dziób czarny, dość krótki i prosty. Nogi szare. W locie widoczny szary kuper.

Rozmieszczenie:
Gatunek arktyczny, podczas wędrówek zatrzymuje się głównie na plażach nadmorskich, rzadziej w głębi lądu

Występowanie:
Podczas wędrówek zatrzymuje się na plażach nadmorskich i nad błotnistymi i piaszczystymi brzegami jezior, zbiorników zaporowych i stawów hodowlanych

Siedliska:
jeziora, stawy hodowlane, brzegi rzek i wyspy w nurcie, wydmy i plaże

Liczebność:
Podczas migracji wiosennej bardzo rzadki, latem i jesienią znacznie liczniejszy ale nigdy nie tworzy dużych koncentracji

Gniazdo:
Zagłębienie w ziemi wysłane trawami i porostami w pobliżu wody

Lęg:
3-4 oliwkowe, drobno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 20-21 dni. Młode uzyskują lotność po 18-20 dniach

Pokarm:
Drobne bezkręgowce (zwłaszcza skorupiaki i mięczaki) zbierane z powierzchni lub poprzez sondowanie w miękkim podłożu

Wędrówki:
Wędrowny. Przelot wiosenny IV-V, jesienny VIII-X

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony

Wskazówki obserwacyjne:
Zaobserwowanie go wymaga przeglądania stad biegusów, gdzie wyróżnia się wielkością