Rodzina: burzykowate
Opis: Długość ciała: 45–46 cm
Długoskrzydły i wysmukły burzyk, o jaśniejszym upierzeniu niż pokrewne gatunki. Ubarwienie płowobrunatne z wierzchu, za wyjątkiem czarniawych lotek i sterówek, oraz białe od spodu. Głowa szara, dziób gruby, żółtawy z ciemnym końcem. Jak wszystkie burzyki większość czasu spędza na otwartym morzu, rzadko zbliżając się do wybrzeża.
Rozmieszczenie: Gatunek atlantycki i śródziemnomorski, bardzo rzadko zalatujący na nasze wybrzeże
Występowanie: Występuje na ciepłych wodach morskich, gniazduje kolonijnie na brzegach morskich lub bardziej w głębi lądu
Siedliska: morskie wody przybrzeżne
Liczebność: Stwierdzony w kraju dwa razy
Gniazdo: Ukryte wśród skał lub na klifach, we wnękach, niszach i norach do 1 m długości, zbudowane z kamyków i muszelek
Lęg: 1 jajo. Wysiadywanie 52–55 dni. Młode uzyskują lotność dopiero po ok. 97 dniach
Pokarm: Ryby, głowonogi i skorupiaki oraz odpadki rybackie
Wędrówki: Wędrowny. Notowany w II
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne: Trudny do odróżnienia od innych burzyków ze względu na ich podobieństwo i zwykle trudne warunki obserwacyjne, gdyż ptaki te przebywają zwykle z dala od brzegu
|||
rodzina: burzykowate
