rodzina: dzieciołowate
opis: Długość ciała: 26-30 cm
Większy i masywniejszy od dzięcioła dużego, od którego różni się biało pręgowanym grzbietem i białym kuprem. Spód ciała czarno kreskowany na bladoróżowym tle. Samiec ma czerwona czapeczkę na głowie, której brak u samicy.
Rzadki w naszym kraju, gdyż jest silnie związany ze starymi drzewostanami obfitującymi w martwe, próchniejące drzewa, które są usuwane z gospodarczych lasów.
miejsca: Ograniczone do dużych, stosunkowo naturalnych drzewostanów we wschodniej części kraju, m.in. w Puszczach Augustowskiej, Knyszyńskiej, Rominckiej, Boreckiej i Białowieskiej oraz w dolinie Biebrzy. Na południu zasiedla Karpaty, miejscami Lubelszczyznę i Góry Świętokrzyskie
siedlisko: Stare drzewostany liściaste, na niżu grądy, łęgi, olsy, brzeziny, także bory mieszane, a w górach buczyny
liczebność: Bardzo nieliczny ptak lęgowy; ok. 500 par
gniazdo: Wykuwa dziuple w pniu lub konarze butwiejącego drzewa liściastego, zwykle na wysokości 10-20 m
lęg: 3-5 białych jaj. Wysiadywanie 14-16 dni. Młode opuszczają dziuple po 24-28 dniach
pokarm: Głównie larwy owadów wydobywane z próchniejącego drewna, także gąsienice zbierane z liści
wędrówki: Osiadły
ochrona: Gatunek chroniony, wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako bliski zagrożenia, i w Dyrektywie ptasiej, zagrożony usuwaniem martwych drzew i wycinaniem starodrzewi
|||
rodzina: dzieciołowate
