Rodzina: dzierzbowate
Opis: 17-19 cm
Wielkości gąsiorka z nieco dłuższym ogonem. Ubarwienie zawsze jaśniejsze niż gąsiorka, płowobrązowe o różnej tonacji w zależności od podgatunku. Stałą cechą diagnostyczną jest rdzawobrązowy ogon i jego nasada. Samiec ma czarną maskę na oczach i rudawy wierzch głowy, na skrzydłach może występować białe lusterko u nasady lotek. Samica i młode bardziej stonowane i prążkowane od spodu.
Rozmieszczenie:
Gatunek środkowoazjatycki, bardzo rzadko zlatujący do Europy i naszego kraju
Występowanie:
Otwarte tereny, głównie stepowe z zaroślami tamaryszków, w górach w zaroślach jałowców do wysokości 3500 m
Siedliska:
łąki, zadrzewienia
Liczebność:
Stwierdzona w kraju 6 razy
Gniazdo:
Nisko na ciernistym krzewie, głęboka czarka z gałązek, łodyg, korzonków, traw i liści, wyścielone miękkim materiałem roślinnym
Lęg:
4-6 jasno niebieskozielonkawych, brązowo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 13-17 dni. Młode opuszczają gniazdo w wieku 13-16 dni, ale są karmione przez rodziców przez miesiąc
Pokarm:
Owady, zwłaszcza chrząszcze, świerszcze i pasikoniki
Wędrówki:
Wędrowna. W kraju notowany we IX i raz w V
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne:
Łatwa do pomylenia z jasnym, młodym gąsiorkiem