Puszcza Knyszyńska

mala fotka

województwo podlaskie

 
Lokalizacja obszaru
Puszcza Knyszyńska leży w województwie podlaskim i jest dużym kompleksem leśnym rozciągającym się na północ i wschód od Białegostoku. Poszczególne jej części noszą historyczne nazwy kompleksów leśnych np. Puszcza Błudowska, Sokólska lub Supraska. Od strony południowo-wschodniej ostoja obejmuje Nieckę Gródecko-Michałowską. Największymi miastami na obszarze ostoi są Supraśl i Czarna Białostocka.
 
Podstawowe informacje o obszarze
Duży kompleks leśny z dominującymi lasami z czego zdecydowana większość to sosnowe i sosnowo-świerkowe lasy o charakterze borealnym. Obszar charakteryzuje się również dużą ilością strumieni i małych rzek przy których zostały zachowane torfowiska przejściowe i wysokie. W dolinach rzek występują również lasy łęgowe a na terenach bezodpływowych wykształciły się olsy. Na obszarze puszczy osadnictwo jest silnie rozproszone, skupione na obrzeżach ostoi i w okolicy rzek. Niewielkie wsie otoczone są łąkami, pastwiskami i polami uprawnymi. Największe rzeki to Supraśl i jej dopływy: Sokołda, Czarna i Płoska. Większość dolin rzecznych została zmeliorowana i jest użytkowana rolniczo. Teren puszczy jest bardzo urozmaicony: w obniżeniach terenu miejscami spotkać można bory torfowcowe i bory bagienne a w północnej części puszczy występują grądy. W celu ochrony zbiorowisk roślinnych i związanej z nimi fauny na obszarze ostoi utworzono 22 rezerwaty oraz Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej i dwa Obszary Chronionego Krajobrazu.
 
Główne walory przyrodnicze.
Gatunki ptaków charakterystyczne dla danego obszaru.
Duże zróżnicowanie w ukształtowaniu powierzchni i zbiorowiskach roślinnych sprawia, że awifauna jest bardzo bogata. W ostoi stwierdzono obecność co najmniej 33 gatunków lęgowych ptaków wymienionych w I Załączniku Dyrektywy Ptasiej. 9 gatunków występuje w liczebnościach nadających temu terenowi rangę ostoi o znaczeniu międzynarodowym. Są to: bocian czarny , trzmielojad , orlik krzykliwy , wyjątkowo liczny tu jarząbek , cietrzew , dzięcioł czarny , dzięcioł białogrzbiety , dzięcioł trójpalczasty , muchołówka mała .  Lcznie występuje włochatka .
 
Szczegółowe wskazówki dla obserwatora
 
Wiosna - marzec i kwiecień są najlepszą porą na sowy: spacerując nocą wśród starodrzewi sosnowych np. po rezerwacie Las Cieliczański lub w okolicach Majówki można usłyszeć nawołujące samce włochatki. Nad ranem lub o zmierzchu można też spotkać tu sóweczkę. Wczesna wiosna to też doskonała pora na podziwianie ciągnących słonek, które można obserwować nad ścieżkami oddziałowymi, polanami, przy trakcjach energetycznych i nad innymi otwartymi przestrzeniami. Warto odwiedzić także rezerwat Woronicza. Tu dobrze jest mieć na sobie kalosze. Idąc wzdłuż strumienia można natknąć się na jarząbki. Występuje tu także sóweczka. W miejscach podmokłych, zwłaszcza w sąsiedztwie żeremi bobrowych można spotkać dzięcioła trójpalczastego. W okolicy gniazdują także trzmielojady i orliki krzykliwe, dla których zostały utworzone wokół gniazd strefy ochronne. Należy bezwzględnie przestrzegać zakazu zbliżania się do gniazda. Ptaki drapieżne są bardzo wrażliwe na niepokojenie ich w okresie lęgowym, gdyż może ono spowodować porzucenie lęgu. Dość liczne są tu także orzechówki. W kwietniu w lesie pojawiają się zniczeki a w maju muchołówki białoszyje i małe. Ten ostatni gatunek spotkać można w lasach mieszanych i grądach. W majowe i czerwcowe noce nad zrębami i szkółkami leśnymi tokują lelki. Puszcza Knyszyńska jest również ostoją cietrzewia. Na borówczyskach widywane były tu także głuszce. W związku z tym, warto czasem spojrzeć pod nogi w poszukiwaniu śladów ich obecności: tropów i pałeczkowatych odchodów- tzw. knotów.
 
Lato - warto zwiedzić Rezerwat Krasne i przylegające do niego śródleśne jezioro Komosa. Można tu zobaczyć stada rodzinne orzechówek, dzięcioły czarne i zielone oraz jarząbki. Nad stawem można zaobserwować polujące zimorodki i czaple siwe, a w sierpniu i we wrześniu przelatujące ptaki drapieżne - rybołowy, orliki krzykliwe oraz trzmielojady, a bywały tu widywane także kanie rude i czarne. Innym miejscem doskonałym do obserwacji ptaków drapieżnych są doliny rzeki Sokołdy i Supraśli.
 
Jesień - okres aktywności głosowej jarząbków, które można usłyszeć praktycznie w całej puszczy. sóweczka zaczyna się odzywać tzw. „gamą jesienną”. Ptaki wróblowe takie jak czyże, krzyżodzioby świerkowe, sikory, gile i mysikróliki zbierają się w duże stada.
 
Zima – styczeń i luty to okres największej aktywności głosowej puchacza, który gniazduje na obszarze ostoi w liczbie od 2 do 4 par. Gdy zalega pokrywa śnieżna najłatwiej też jest zobaczyć jarząbka, a można i spotkać cietrzewie, które o tej porze roku przenoszą się z torfowisk, łąk i zadrzewień wgłąb lasów. Pod koniec zimy rozpoczyna się sezon godowy krzyżodziobów świerkowych i orzechówek.
 
Warunki turystyczne
W obrębie ostoi najbogatszą ofertę turystyczną ma Supraśl. Znajdują się tu liczne kwatery agroturystyczne i schronisko młodzieżowe, a w okresie wakacyjnym można się zatrzymać także w internacie Liceum Sztuk Plastycznych. W Kopnej Górze znajduje się leśniczówka oferująca noclegi (wyżywienie we własnym zakresie). Inne miejscowości w okolicy ostoi, w których można się zatrzymać na nocleg i posiłek to: Białystok, Wasilków, Czarna Białostocka, Surażkowo, Ogrodniczki i Karczmisko.
 
 
Usługi przewodnickie z zakresu „bird-watchingu”
Brak

 

 
min
wykaz pozycji w tej kategorii : Ptasia Mapa Polski → wykaz → alfabetyczny
  1. 1 - 12
  2. 13 - 24
  3. 25 - 29
  1. Bagno Wizna
  2. Bieszczady
  3. Błota Rakutowskie
  4. Delta Świny
  5. Dolina Baryczy
  6. Dolina Dolnej Odry
  7. Dolina Górnej Narwi
  8. Dolina Górnej Wisły
  9. Bagienna Dolina Narwi
  10. Dolina Kostrzynia
  11. Dolina Liwca
  12. Dolina Nidy
Fatbirder's Top 1000 Birding Websites