Rodzina: kormorany
Opis: 45-55 cm
Znacznie mniejszy od kormorana. Sylwetka o krótkiej szyi i dziobie, ale z długim ogonem. Ubarwienie czarne z brunatną głową i szyją. Młode ptaki z jasnym gardłem i spodem ciała.
Kormoran mały, będący niegdyś wielką rzadkością w naszym kraju, stał się w ostatnich latach regularnym gościem głównie na południu.
Rozmieszczenie:
Gatunek południowy, pojawia się głównie południowej części kraju
Występowanie:
Przebywa na płytkich wodach śródlądowych, przede wszystkim na stawach hodowlanych i zbiornikach zaporowych
Siedliska:
jeziora, stawy hodowlane
Liczebność:
Spotykany do kilkunastu razy rocznie, głównie jesienią, pojedynczo lub grupach do ok. 20 ptaków
Gniazdo:
Gniazduje na drzewach lub w gęstych trzcinach ok. 1 m nad wodą. Gniazdo z patyków z głęboką czarką wysłaną trawami
Lęg:
4-6 zielonkawych jaj. Wysiadywanie 27-30 dni. Młode opuszczają gniazdo po ok. 2 miesiącach
Pokarm:
Głównie niewielkie ryby, czasem bezkręgowce wodne
Wędrówki:
Częściowo wędrowny. U nas pojawia się wiosną (IV-V) i częściej latem i jesienią (VIII-XI), ostatnio próbuje zimować w kraju
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne:
Najłatwiej wypatrzyć ptaki odpoczywające na wyeksponowanych miejscach takich jak drzewa i krzewy stojące w wodzie