Rodzina: łuszczaki
Opis: Długość ciała: 15–17 cm
Mniejszy i delikatniejszy niż krzyżodziób świerkowy. Dziób wyraźnie smuklejszy o mniej zakrzywionej szczęce. Ubarwienie samca karminowoczerwone, samicy i młodych zielonkawobrązowe. We wszystkich szatach na skrzydłach dwa, szerokie białe paski pokrywowe.
Rozmieszczenie: Gatunek północny, bardzo rzadko zalatujący do naszego kraju
Występowanie: Zamieszkuje syberyjska tajgą z modrzewiami i brzozami
Siedliska: bory
Liczebność: W kraju pojawia się zwykle pojedynczo lub w małych grupkach, przy okazji nalotów innych krzyżodziobów
Gniazdo: Zbudowane z gałązek świerka, porostów, traw i kawałków kory wyścielone trawkami, korzonkami, mchem i włosiem, umieszczone zwykle przy pniu świerka
Lęg: 3–5 niebieskawych, skąpo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 14–15 dni. Młode opuszczają gniazdo po 22–24 dniach
Pokarm: Głównie nasiona modrzewia, świerka i brzozy, także jagody
Wędrówki: Osiadły lub koczowniczy. Zalatuje głównie w X–XI, rzadziej w III–V
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Łatwy do przeoczenia w stadach krzyżodziobów świerkowych