Rodzina: łuszczaki
Opis: Długość ciała: 17–19 cm
Nieco większy i masywniejszy niż krzyżodziób sosnowy, o grubszej szyi i dużej głowie z płaskim czołem. Dziób masywny, wysoki u nasady, o wybrzuszonej żuchwie. Ubarwienie podobne do krzyżodzioba świerkowego, ale o bardziej amarantowym odcieniu. Potężny dziób służy do wyłuskiwania nasion z twardych szyszek sosnowych.
Rozmieszczenie: Gatunek północny, dawniej miał gniazdować w północnej części kraju a ostatni przypadek lęgów odnotowano na Płw. Helskim w roku 1962, ostatnio bardzo rzadko zalatujący do naszego kraju
Występowanie: Zamieszkuje głównie stare, otwarte bory sosnowe lub przynajmniej z przewagą sosny
Siedliska: bory
Liczebność: Pojawia się u nas pojedynczo lub w małych grupkach podczas nalotów krzyżodziobów ze wschodu
Gniazdo: Uwite z gałązek, kory, mchu i porostów, wyścielone trawkami, puchem roślinnym, włosiem i piórkami, umieszczone wysoko na drzewie iglastym przy pniu lub w rozwidleniu gałęzi
Lęg: 3–4 kremowych lub niebieskawych, rdzawo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 14–16 dni. Młode opuszczają gniazdo po 21–23 dniach
Pokarm: Głownie nasiona sosny i świerka
Wędrówki: Osiadły lub koczowniczy. Zalatuje od VI do II
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Polskiej czerwonej księdze jako wymarły w kraju
Wskazówki obserwacyjne: Bardzo podobny do krzyżodzioba świerkowego i trudny do oznaczenia
|||
rodzina: łuszczaki
