Rodzina: mewy
Opis: Długość ciała: 52–58 cm
Bardzo podobna pod każdym względem do mewy srebrzystej i mewy białogłowej, ale nieco smuklejsza z bardziej płaskim profilem głowy. Dziób długi i wąski, bez wyraźnego podcięcia żuchwy. Płaszcz jasnopopielaty. Kolor nóg zmienny od szaroróżowych do żółtych. Tęczówka często ciemna. W szacie spoczynkowej głowa biała, niemal bez plamkowania jak u mewy srebrzystej.
Rozmieszczenie: Gatunek południowo–wschodni, gniazdujący w południowej części kraju we wzrastającej liczbie od połowy lat 90. ubiegłego wieku. Poza okresem lęgowym widywana w całym kraju
Występowanie: Gniazduje kolonijnie na wyspach na jeziorach i rzekach, a także na wybrzeżach morskich
Siedliska: morskie wody przybrzeżne, brzegi rzek i wyspy w nurcie, jeziora, starorzecza, stawy hodowlane
Liczebność: Liczebność tej mewy stale wzrasta i ostatnio wynosi 300–400 par
Gniazdo: Płaski kopiec z roślinności umieszczony na ziemi lub półce skalnej
Lęg: 2–3 oliwkowych brunatno nakrapianych jaj. Wysiadywanie 27–31 dni. Młode osiągają lotność po 35–40 dniach
Pokarm: Wszystkożerna, pokarm zwierzęcy, roślinny i odpadki
Wędrówki: Wędrowna. Przelot wiosenny: III–V, przelot jesienny: VII–XII
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Trudna do odróżnienia od mewy srebrzystej
|||
rodzina: mewy
