Mornel

Rodzina:
siewkowate

Opis:
21-27 cm Jeden z najładniej ubarwionych siewkowców. Mniejszy od siewki złotej, o krępej sylwetce na dość krótkich nogach. W szacie godowej ma rdzawy spód z czarną plama na brzuchu, bardziej wyrazistą u samicy. Na głowie długa biała brew sięgająca aż na kark, a na piersi biało-czarna półobroża. Młode ubarwione maskująco, ale z zaznaczona brwią i półobrożą. Mornel jest jednym z nielicznych gatunków ptaków, u których występuje odwrócenie ról płciowych i to mniej barwny samiec zajmuje się lęgiem.

Rozmieszczenie:
Gatunek północny. Wyjątkowo lęgowy w Tatrach, a dawniej również z Karkonoszach, jako ptak przelotny pojawia się głównie w północnej i zachodniej części kraju

Występowanie:
Zatrzymuje się na górskich halach oraz na zaoranych polach uprawnych

Siedliska:
hale, pola uprawne

Liczebność:
Skrajnie nieliczny ptak przelotny, w grupkach do ok. 20 ptaków

Gniazdo:
Płytkie zagłębienie wśród niskiej roślinności lub pomiędzy kamieniami, wyścielone mchem i porostami

Lęg:
2-3 zmiennie ubarwione i nakrapiane jaja. Wysiadywanie 24-28 dni. Młode uzyskują lotność po ok. 25-30 dniach

Pokarm:
Przed wszystkim owady i pająki, także małe mięczaki i dżdżownice zbierane z powierzchni gruntu

Wędrówki:
Wędrowny. Rzadki na przelotach wiosennych (V), bardziej regularny i liczniejszy w VIII-IX

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej i w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako krytycznie zagrożony z powodu skrajnie nielicznej populacji i presji turystyki górskiej

Wskazówki obserwacyjne:
Trudno wykrywalny na zaoranych polach uprawnych