Myszołów włochaty

Rodzina:
jastrzębiowate

Opis:
Długość ciała: 49–59 cm
Nieco większy od myszołowa, o dłuższych skrzydłach. Ubarwienie zmienne, ale zawsze ma biały ogon zakończony jednym szerszym i kilkoma węższymi paskami u dorosłych oraz jednym szerokim pasem u młodych. Krążący ptak ma jasny spód skrzydeł z czarniawymi plamami w nadgarstkach.

Rozmieszczenie:
Gatunek tundrowy, regularnie pojawiający się od jesieni do wiosny na terenie całego kraju

Występowanie:
W okresie lęgowym występuje w arktycznej tundrze i na bezdrzewnych wyżynach, a zimuje na różnego typu terenach otwartych

Siedliska:
pola uprawne, łąki

Liczebność:
Nieliczny ptak przelotny i zimujący, pojawia się w zmiennej liczbie, zazwyczaj znacznie mniej liczny niż myszołów zwyczajny

Gniazdo:
Umieszczone na półce skalnej, zwykle pod nawisem, na ziemi, rzadko na drzewie, platforma z gałązek z głębokim zagłębieniem wyścielonym trawami i mchem

Lęg:
3–4 białe, rdzawo nakrapiane jaja. Wysiadywanie 28–31 dni. Młode osiągają samodzielność po 39–43 dniach

Pokarm:
Głównie małe ssaki (norniki i lemingi)

Wędrówki:
Wędrowny. Przelot wiosenny: III–V, przelot jesienny IX–XII, nielicznie zimuje

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony

Wskazówki obserwacyjne:
Trudny do odróżnienia od innych myszołowów