Nurzyk

Rodzina:
alki

Opis:
Długość ciała: 38–46 cm
Ubarwieniem i wielkością bardzo podobny do alki. Różni się od niej smukłym dziobem i mniejszą głową z płaskim czołem. Ubarwienie godowe łupkowoczarne z wierzchu i białe od spodu. W locie spód skrzydeł z ciemnymi pasami, a nogi wystają poza ogon. W szacie spoczynkowej gardło i policzki białe.

Rozmieszczenie:
Gatunek północny, pojawiający się regularnie, ale nielicznie na naszym wybrzeżu, głównie w rejonie Zatoki Gdańskiej

Występowanie:
Gniazduje kolonijnie na nadmorskich klifach, poza tym trzyma się otwartych wód morskich, zwykle z dala od brzegu

Siedliska:
morskie wody przybrzeżne

Liczebność:
Przebywa na otwartych wodach stąd jego liczebność jest trudna do oceny

Gniazdo:
Nie buduje gniazda, jaja składa na skalnych półkach lub w niszach

Lęg:
1 zmiennie ubarwione jajo. Wysiadywanie 28–37 dni. Młode opuszczają gniazdo po 15–25 dniach i dorastają na morzu

Pokarm:
Głównie ryby, a także bezkręgowce morskie

Wędrówki:
Wędrowny. Notowany przez cały rok

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej

Wskazówki obserwacyjne:
Trudny do odróżnienia od alki. Zwykle przebywa z dala od wybrzeża, choć czasami przebywa w pobliżu portów rybackich