Płochacz halny

(Prunella collaris)

rodzina: płochacze

Długość ciała: 18-19 cm. Płochacz halny dla niewprawnego obserwatora może przypominać wróbla. Jest od niego nieco większy i różni się bardziej skontrastowanym, brązowym upierzeniem z wierzchu ciała, szarą głową z czarno kropkowanym gardłem i rdzawokasztanowatymi smugami po bokach ciała. Jest jednym z najbardziej wysokogórskich ptaków krajowych. Mimo iż żyje w miejscach otwartych zobaczyć go niełatwo, gdyż jest ptakiem nielicznym i dość skrytym. Wyjątkiem jest okres zimowy, gdy płochacze zbliżają się do górskich schronisk, gdzie korzystają z odpadków.

rodzina:
płochacze

opis:
Długość ciała: 18-19 cm. Płochacz halny dla niewprawnego obserwatora może przypominać wróbla. Jest od niego nieco większy i różni się bardziej skontrastowanym, brązowym upierzeniem z wierzchu ciała, szarą głową z czarno kropkowanym gardłem i rdzawokasztanowatymi smugami po bokach ciała. Jest jednym z najbardziej wysokogórskich ptaków krajowych. Mimo iż żyje w miejscach otwartych zobaczyć go niełatwo, gdyż jest ptakiem nielicznym i dość skrytym. Wyjątkiem jest okres zimowy, gdy płochacze zbliżają się do górskich schronisk, gdzie korzystają z odpadków.

miejsca:
Tatry, Bieszczady, Babia Góra, Karkonosze

siedlisko:
Hale i zbocza górskie powyżej granicy lasu, rumowiska skalne, gołoborza

liczebność:
375-385 par

gniazdo:
W szczelinie skalnej lub pod kamieniami, uwite z traw, mchu i korzonków

lęg:
4-5 zielonkawych jaj. Wysiadywanie: 15 dni. Młode opuszczają gniazdo po 14-16 dniach

pokarm:
Owady i nasiona

wędrówki:
Osiadły, zimą schodzi w niższe partie gór

ochrona:
Gatunek chroniony, wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako bliski zagrożenia, i w Dyrektywie ptasiej