Rybitwa białoskrzydła

rodzina:
rybitwy

opis:
Długość ciała: 24-27 cm
Podobna do rybitwy czarnej, ale różni się od niej bardziej skontrastowanym ubarwieniem. W szacie godowej cały korpus oraz pokrywy podskrzydłowe czarne, a skrzydła jasnopopielate z białym przednim skrajem, ogon i kuper białe. Dziób i nogi ciemnoczerwone. Młode ptaki w porównaniu z rybitwą czarną mają jaśniejszy wierzch skrzydeł i brunatny grzbiet skontrastowany z białawym kuprem i ogonem.
Rybitwa białoskrzydła pojawia się u nas w bardzo zmiennej liczbie i obok lat masowych pojawów, w inne bywa bardzo nieliczna.

miejsca:
Rozmieszczenie bardzo nierównomierne, głównie we wschodniej i środkowej części kraju. Najregularniej gniazduje na Bagnach Biebrzańskich i nad środkową Narwią, środkową Wartą i na Lubelszczyźnie

siedlisko:
Okresowo zalewane, zabagnione doliny rzeczne, płytkie jeziora i zbiorniki zaporowe z bujnymi szuwarami

liczebność:
Bardzo nieliczny ptak lęgowy, wielkość krajowej populacji uzależniona od sytuacji na Bagnach Biebrzańskich

gniazdo:
Gniazduje w koloniach o różnej wielkości. Gniazdo zbudowane z roślin wodnych na płyciznach i kożuchach roślinności

lęg:
2-3 oliwkowych lub żółtobrązowawych, ciemno plamkowanych jaj. Wysiadywanie: 18-22 dni. Pisklęta przez pierwsze dni pozostają w gnieździe, a potem przebywają w ukryciu w jego pobliżu. Osiągają lotność po 24-25 dniach

pokarm:
Wodne i lądowe bezkręgowce: głównie owady, pajęczaki i ślimaki, także drobne ryby

wędrówki:
Wędrowna. Przylot: V-VI, odlot: VIII-IX

ochrona:
Gatunek chroniony; wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako bliski zagrożenia, i w Dyrektywie ptasiej;