Rodzina: rybitwy
Opis: Długość ciała: 35–42 cm
Wielkością zbliżona do rybitwy czubatej, ale sylwetka bardziej krępa o szerszych skrzydłach i krótszym ogonie. Dziób krótki i gruby, całkowicie czarny. Cały wierzch, włącznie z kuprem i ogonem, szary. Lotki pierwszorzędowe zakończone ciemnoszarym paskiem. Rybitwa krótkodzioba nie nurkuje, lecz często poluje na owady nad stałym lądem, a sposobem lotu bardziej przypomina mewy niż rybitwy.
Rozmieszczenie: Gatunek południowy, bardzo rzadko zalatujący na teren całego kraju
Występowanie: Gniazduje nad jeziorami i nadmorskimi lagunami, w ujściach rzek, na bagnach, a także nad górskimi jeziorami
Siedliska: morskie wody przybrzeżne, jeziora, mokradła i bagna, stawy hodowlane
Liczebność: Stwierdzona 23 razy
Gniazdo: Płytki dołek ze skąpą wyściółką umieszczony na otwartym gruncie lub wśród kęp roślinności
Lęg: 2–4 kremowych lub beżowych, drobno nakrapianych jaj. Wysiadywanie 22–23 dni. Młode osiągają lotność po 28–35 dniach
Pokarm: Różne kręgowce i bezkręgowce, zdobywane często z dala od wody
Wędrówki: Wędrowna. Notowana od V do IX, wyjątkowo w XI
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne: Trudna do odróżnienia od rybitwy czubatej