Rodzina: jastrzębiowate
Opis: Długość ciała: 100–115 cm
Większy od sępa płowego o masywnej sylwetce z wielkimi szerokim skrzydłami, których rozpiętość sięga 3 m. Ubarwienie jednolicie brunatnoczarne. Głowa szarobrązowa, u nasady szyi brązowa kryza. Woskówka i nasada dzioba niebieskawe. Mniej towarzyski niż sęp płowy i rzadko widywany w stadach.
Rozmieszczenie: Gatunek południowy, bardzo rzadko zalatujący na teren kraju
Występowanie: Najczęściej występuje na terenach górskich i podgórskich, ale w poszukiwaniu pokarmu zapuszcza się na nizinne pastwiska
Siedliska: skały i turnie, hale
Liczebność: Stwierdzony ok. 22 razy, ale większość obserwacji pochodzi z dawnych czasów, ostatnio nie notowany
Gniazdo: Gniazduje zwykle pojedynczo, rzadziej w małych luźnych koloniach, gniazdo na szczycie drzewa lub na półce skalnej, zbudowane z gałęzi i trawy, wyścielone śmieciami
Lęg: Jedno brudnobiałe, brązowo nakrapiane jajo. Wysiadywanie 50–55 dni. Młode osiągają samodzielność po co najmniej 100 dniach
Pokarm: Głównie padlina
Wędrówki: Osiadły. Notowany od V do X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne: Łatwy do rozpoznania