Rodzina: jastrzębiowate
Opis: Długość ciała: 95–110 cm
Wielki sęp o długich, szerokich, wybrzuszonych od tyłu skrzydłach i krótkim ogonie. Ubarwienie płowobrunatne z czarnymi lotkami i ogonem. Głowa i szyja pokryte jasnym puchem a u nasady szyi biała kryza. Krąży godzinami wypatrując padliny, którą się żywi.
Rozmieszczenie: Gatunek południowy, w XIX wieku prawdopodobnie sporadycznie lęgowy, obecnie rzadko zalatujący na teren całego kraju
Występowanie: Najczęściej występuje na terenach górskich, ale w poszukiwaniu pokarmu zapuszcza się na niziny, zwłaszcza w pobliżu śmietnisk
Siedliska: skały i turnie, hale
Liczebność: Stwierdzony ok. 57 razy
Gniazdo: Gniazduje kolonijnie na urwiskach skalnych, na półkach i w osłoniętych niszach, gniazdo z gałęzi wysłane trawami
Lęg: Jedno białe, skąpo nakrapiane jajo. Wysiadywanie 48–54 dni. Młode osiągają samodzielność po 110–115 dniach
Pokarm: Głównie padlina wypatrywana z dużej wysokości
Wędrówki: Osiadły, częściowo wędrowny. Notowany od III do X, najczęściej w VI
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej i w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako wymarły ptak lęgowy
Wskazówki obserwacyjne: Łatwy do rozpoznania
|||
rodzina: jastrzębiowate
