rodzina:
bekasowate
opis:
Długość ciała: 33-38 cm
Ptak wielkości gołębia, o krępej sylwetce z krótkimi nogami i długim dziobem. Oko jest umiejscowione Ubarwienie wybitnie maskujące, w odcieniach brunatnych, rdzawych i szarych ze skomplikowanym wzorem na piórach. Na skrzydłach i wierzchu szare pasy. Na wierzchu głowy czarne poprzeczne paski. Spód szaropłowy z poprzecznymi prążkami. Dziób mocny, prosty, cielisty z ciemnym końcem. Dziób może się rozchylać na końcu, co ułatwia chwytanie zdobyczy w glebie. Nietypową cechą słonki są oczy przesunięte do tyłu i wierzchu głowy, co poszerza kąt widzenia.
Słonki odbywają o zmierzchu loty tokowe oblatując kilkakrotnie zajmowany teren i wydając chrapliwe głosy.
miejsca:
Cały obszar kraju z niższymi partiami gór włącznie
siedlisko:
Wilgotne i podmokłe lasy liściaste, mieszane i bory z bogatym podszytem
liczebność:
Nieliczny, lokalnie średnio liczny ptak lęgowy
gniazdo:
Płytki dołek w ziemi pod krzakiem lub osłoną roślinności, wyścielony trawami i liśćmi
lęg:
4 szarogliniaste, brunatno plamkowane jaja. Samica wysiaduje wytrwale przez 20-24 dni. Młode opuszczają gniazdo po wykluciu
pokarm:
Bezkręgowce (zwłaszcza dżdżownice) wydobywane z miękkiej ziemi przez sondowanie, a także pokarm roślinny
wędrówki:
Wędrowna. Przylot: III-IV, odlot: IX-XI. Część ptaków próbuje zimować w kraju
ochrona:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej; zagrożony utratą siedlisk przez osuszanie podmokłych terenów leśnych
|||
rodzina: bekasowate
