rodzina: siewkowate
opis: Długość ciała: 18-20 cm
Wielkości szpaka. Sylwetka krępa z dużą głową. Ogólnie bardzo podobna do sieweczki rzecznej, ale nieco większa, z nieco odmiennym rysunkiem na głowie i inaczej ubarwionymi nogami i dziobem. Wierzch ciała brązowawobeżowy, spód biały. Na głowie czarna maska, biało-czarne czoło oraz biała brew i gardło. Na szyi i piersi czarna obroża. W locie na skrzydłach widoczne białe paski. Dziób pomarańczowy z czarnym końcem, nogi pomarańczowe. Młode ptaki mają mniej skontrastowany rysunek.
Sieweczki mają zwyczaj odwracania uwagi intruza od lęgu poprzez symulowanie zranienia. Ptak powłóczy skrzydłami jakby miał złamane skrzydło.
miejsca: Gniazduje bardzo nielicznie wzdłuż wybrzeża Bałtyku, a znacznie liczniej nad nieuregulowanymi odcinkami dużych rzek: Wisły, Bugu, Narwi, Pilicy i Warty
siedlisko: Otwarte, piaszczyste lub porośnięte krótką roślinnością pastwiska nadrzeczne w pobliżu wody, wydmy i plaże nadmorskie, żwirownie, odstojniki, dna spuszczonych stawów lub zbiorników zaporowych
liczebność: Bardzo nielicznie lęgowa; 350-400 par
gniazdo: Płytki dołek wygrzebany w piasku lub w ziemi prawie bez wyściółki, słabo osłonięte lub na otwartym terenie
lęg: 4 szarozielonkawe, czarno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 23-25 dni. Po stracie lęgu powtarza zniesienie. Oboje rodzice wodzą młode, które odżywiają się samodzielne. Młode uzyskują lotność w wieku ok. 25 dni
pokarm: Głównie drobne bezkręgowce: skorupiaki, mięczaki, wieloszczety, owady
wędrówki: Wędrowna. Przylot: III-V, odlot: VII-X
ochrona: Gatunek chroniony, wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako narażony na wyginięcie, i w Dyrektywie ptasiej; zagrożona przez utratę siedlisk lęgowych i wysokie straty lęgowe
|||
rodzina: siewkowate
