Rodzina: szczudłonogie
Opis: 42-48 cm
Ptak wielkości dużego gołębia wyróżniający się cienkim i zadartym dziobem. Ubarwienie białe z czarnym wzorem na wierzchu głowy, grzbiecie i skrzydłach, rzucającym się w oczy zwłaszcza w locie. Nogi długie niebieskawe o stopach zaopatrzonych w płetwy.
Podczas żerowania zamiata na boki szablasto wygiętym dziobem w płytkiej wodzie.
Rozmieszczenie:
W Polsce gniazduje wyjątkowo, gdyż nasz kraj leży poza areałem lęgowym tego gatunku
Występowanie:
W kraju stwierdzono gniazdowanie w dolinach rzecznych, na zbiorniku zaporowych i osadnikach
Siedliska:
jeziora, mokradła i bagna, starorzecza, stawy hodowlane, brzegi rzek i wyspy w nurcie
Liczebność:
Skrajnie nielicznie lęgowy, zanotowano tylko kilka przypadków lęgów. Jako przelotny pojawia się nielicznie w całym kraju, zwykle pojedynczo lub parami
Gniazdo:
Płytkie zagłębienie w ziemi ze skąpą wyściółką na otwartym terenie, zwykle bez osłony
Lęg:
3-4 beżowe, zmiennie nakrapiane jaja. Wysiadywanie 23-25 dni. Młode uzyskują lotność po ok. 35-42 dniach
Pokarm:
Wodne bezkręgowce (zwłaszcza owady i skorupiaki)
Wędrówki:
Wędrowny. Przelot wiosenny (III-V), jesienny (VII-X)
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej, zagrożony w kraju z powodu występowania na skraju zasięgu gatunku
Wskazówki obserwacyjne:
Łatwy do rozpoznania ale może być trudny do zauważenia, jeśli ptaki przebywają wśród mew