Zniczek

Rodzina:
pokrzewkowate

Opis:
9-9,5 cm Wielkości mysikrólika, ale z bardziej skontrastowanym rysunkiem na głowie, złożonym z pomarańczowego paska ciemieniowego i szerokich, białych brwi podkreślonych czarnymi paskami ocznymi. Na bokach szyi ochrowożółte plamy. Oprócz ubarwienia różni się od mysikrólika śpiewem, który jest przyspieszającą zwrotką złożoną z powtarzanego „sisisisisisisi”.

Rozmieszczenie:
Rozmieszczenie w kraju nierównomierne i niedostatecznie poznane, najliczniejszy na Dolnym Śląsku, zwykle mniej liczny niż mysikrólik, choć lokalnie np. w Sudetach bywa odwrotnie

Występowanie:
Stare bory świerkowe i jodłowe, a także lasy mieszane i liściaste z choćby niewielką domieszką świerków

Siedliska:
bory

Liczebność:
Nieliczny, lokalnie dość liczny ptak lęgowy

Gniazdo:
Zawieszone na końcach gałązek drzewa iglastego, prawie kulista czarka zbudowana z mchu i porostów, wyścielona piórkami i włosiem

Lęg:
7–12 różowobeżowych, delikatnie rdzawo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 14–16 dni. Młode opuszczają gniazdo w wieku ok. 22–24 dni

Pokarm:
Drobne bezkręgowce, głównie owady i pająki

Wędrówki:
Wędrowny. Przylot: III-IV, odlot: IX-X, sporadycznie może zimować

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony

Wskazówki obserwacyjne:
Łatwy do pomylenia z mysikrólikiem o ile nie znamy dobrze ich śpiewów