Śnieguła

Rodzina:
trznadlowate

Opis:
16-18 cm Nieco większa od zięby, o krępej sylwetce i sutym upierzeniu. Samiec w szacie godowej jest biały z czarnym grzbietem i końcami skrzydeł (ptaki w takiej szacie rzadko u nas widywane). W pozostałych szatach upierzenie brązowawe z wierzchu, ale na skrzydłach zawsze występują białe pola o różnej wielkości w zależności od wieku i płci ptaka.

Rozmieszczenie:
Gatunek północny, w okresie migracji i zimowania pojawia się w całym kraju w zmiennej ilości, częściej na zachodzie

Występowanie:
Skalista tundra i bezleśne tereny górskie na obszarach lęgowych, podczas zimowania otwarte tereny z ubogą roślinnością, plaże, wydmy,

Siedliska:
skały i turnie, hale, wydmy i plaże

Liczebność:
Nielicznie przelotna i zimująca, czasem może tworzyć stada do kilkuset ptaków

Gniazdo:
W zagłębieniu skalnym, między kamieniami lub pod kępą trawy a także na budynkach, uwite z trawy, łodyg, mchu i porostów, wyścielone trawkami, włosiem i piórkami

Lęg:
4–6 niebieskawych, brązowo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 12–13 dni. Młode opuszczają gniazdo w wieku ok. 12–14 dni

Pokarm:
Głównie nasiona, w porze lęgowej także owady

Wędrówki:
Wędrowna. W kraju przebywa od X do IV

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony

Wskazówki obserwacyjne:
Łatwa do rozpoznania po białych plamach na skrzydłach