Rodzina: bekasowate
Opis: 22-27 cm
Średniej wielkości brodziec, który sylwetką i sposobem lotu przypomina brodźca piskliwego, ale różni się od niego dość długim, zadartym dziobem. Ubarwienie wierzchu ciała szare z dwoma czarnymi paskami na barkówkach. W locie wzdłuż tylnego skraju skrzydeł biały pas, podobnie jak u krwawodzioba. Nogi krótkie, żółte.
Pomimo iż lęgowiska terekii znajdują się niedaleko wschodnich granic Polski, pojawia się u nas tylko sporadycznie.
Rozmieszczenie:
Gatunek wschodni. Pojawia się w całym kraju, ale częstszy na wschodzie i w rejonie Zatoki Gdańskiej
Występowanie:
Zatrzymuje się nad różnego typu wodami, gdzie występują błotniste brzegi i płycizny
Siedliska:
jeziora, stawy hodowlane, brzegi rzek i wyspy w nurcie, wydmy i plaże
Liczebność:
Zalatuje sporadycznie, stwierdzona w kraju ponad 80 razy, zwykle są to pojedyncze ptaki
Gniazdo:
Ukryte w niskiej roślinności, skąpo wyścielone materiałem roślinnym
Lęg:
3-4 kremowobeżowe, brunatno plamkowane jaja. Wysiadywanie 23-24 dni. Młode uzyskują lotność po ok. 15 dniach
Pokarm:
Drobne bezkręgowce wodne, w tym owady zbierane z powierzchni lub sondowane z gruntu
Wędrówki:
Wędrowna. Zalatuje od IV do IX, najczęściej w V i VIII
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne:
Stosunkowo łatwo rozpoznawalny ale trudny do zaobserwowania z powodu rzadkości
|||
rodzina: bekasowate
