Szlamnik

Rodzina:
bekasowate

Opis:
36-42 cm Podobny do rycyka, ale nieco mniejszy o bardziej przysadzistej sylwetce z krótszymi nogami i nieco zadartym dziobem. W odróżnieniu od rycyka ma prążkowany ogon. W szacie godowej samiec wyróżnia się rdzawobrązowym spodem ciała, a samica jest beżowordzawa. Młode przypominają samicę ale są jeszcze jaśniejsze. W locie podobny do małego kulika z białym klinem zachodzącym na plecy ale ma prosty dziób.

Rozmieszczenie:
Gatunek arktyczny. Pojawia się w całym kraju, ale częstszy na wybrzeżu Zatoki Gdańskiej, a rzadki w głębi lądu

Występowanie:
Zatrzymuje się nad różnego typu wodami, gdzie występują błotniste brzegi i płycizny

Siedliska:
jeziora, stawy hodowlane, brzegi rzek i wyspy w nurcie, wydmy i plaże

Liczebność:
Nieliczny ptak przelotny na wybrzeżu, gdzie tworzy koncentracje do kilkudziesięciu ptaków, bardzo nieliczny w głębi kraju

Gniazdo:
Na suchszym miejscu pośród bagien, ukryte w niskiej roślinności

Lęg:
3-4 oliwkowe, zmiennie nakrapiane jaja. Wysiadywanie 20-21 dni. Młode uzyskują lotność po ok. 28 dniach

Pokarm:
Różne bezkręgowce wodne (owady, małże, skorupiaki i wieloszczety) wydobywane z gruntu przez sondowanie

Wędrówki:
Wędrowny. Przelot wiosenny IV-V, jesienny VIII-X

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej

Wskazówki obserwacyjne:
Ubarwieniem przypomina kuliki, od których jest mniejszy i ma prosty dziób, od rycyka odróżnia się odmiennym ubarwieniem ogona i skrzydeł