Dubelt

rodzina:
bekasowate

opis:
Długość ciała: 27-31 cm
Nieco większy od kszyka, o masywniejszej sylwetce. Również ubarwienie bardzo podobne do niego, ale cały brzuch pręgowany, a na pokrywach skrzydłowych zaznaczone dwa wyraźne, białe paski. W locie ogon z rdzawym środkiem i białymi bokami. Dziób długi, mocny.
Dubelty odbywają wiosną grupowe toki, podczas których puszą upierzenie, roztaczają ogon i skrzydła oraz co chwila podskakują wydając przy tym klekotające i świszczące głosy.

miejsca:
Największe lęgowiska znajdują się na Bagnach Biebrzańskich, a mniejsze nad Narwią, Bugiem, Wartą oraz na Lubelszczyźnie

siedlisko:
Bagna, mokradła, wilgotne łąki, turzycowiska, torfowiska w naturalnych dolinach rzecznych

liczebność:
Bardzo nieliczny ptak lęgowy; 700-800 tokujących samców

gniazdo:
Umiejscowione na suchszym fragmencie gruntu wśród bagien, wśród niskiej roślinności, słabo ukryte; wyściółka z traw

lęg:
4 oliwkowe, czarno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 24-28 dni. Młode uzyskują lotność po ok. 5 tygodniach

pokarm:
Drobne bezkręgowce (owady i ich larwy, dżdżownice, ślimaki) wydobywane z podłoża lub zbierane z powierzchni, a także nasiona

wędrówki:
Wędrowny. Przylot: IV-V, odlot: VII-X

ochrona:
Gatunek chroniony, wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako narażony na wyginięcie, i w Dyrektywie ptasiej; zagrożony zanikiem siedlisk lęgowych spowodowanym osuszaniem łąk i ich zarastaniem po zaprzestaniu wypasu