Rodzina: pliszkowate
Opis: Długość ciała: 15–16 cm
Wielkością zbliżony do świergotka drzewnego. Jedyny świergotek mający w szacie godowej rdzawe gardło i górę piersi. Grzbiet w brunatne pasy z wyróżniającymi się płowymi paskami. Spód ciała grubo kreskowany. W szacie spoczynkowej i młodocianej nie ma rdzawego gardła.
Rozmieszczenie: Gatunek arktyczny, regularnie, lecz bardzo nielicznie przelotny w całym kraju
Występowanie: Zamieszkuje wilgotną tundrę i mokradła porośnięte turzycami i niskimi zaroślami wierzby i brzozy
Siedliska: Mokradła i bagna, łąki
Liczebność: Liczniejszy na wybrzeżu niż wgłębi lądu, zwykle pojedynczo lub w małych grupkach
Gniazdo: Ukryte na ziemi pod osłoną roślinności, w zagłębieniu mchu lub ziemi, zbudowane ze źdźbeł traw i mchu
Lęg: 5–6 bardzo zmiennie ubarwionych, nakrapianych jaj. Wysiadywanie 11–14 dni. Młode opuszczają gniazdo po 11–15 dniach
Pokarm: Głównie owady
Wędrówki: Wędrowny. Przelot wiosenny: IV–V, przelot jesienny: IX–X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Trudny do odróżnienia od innych świergotków w szatach innych niż godowa
|||
rodzina: pliszkowate
