Rodzina: żwirowcowate
Opis: Długość ciała: 24–28 cm
Ptak o pokoju i wielkości rybitwy z długimi, smukłymi skrzydłami i głęboko rozwidlonym ogonem. Wierzch ciała i pierś szarobrunatne, gardło kremowopłowe obwiedzione czarną półobrożą. Dziób krótki, drobny, z czerwoną nasadą. Ważnymi cechami diagnostycznymi odróżniającymi go od żwirowca stepowego są rdzawobrązowe pokrywy podskrzydłowe i podbarkówki oraz biały pasek na końcach lotek drugorzędowych.
Rozmieszczenie: Gatunek południowy, rzadko zalatujący na teren całego kraju
Występowanie: Zamieszkuje rozległe, otwarte tereny z niską roślinnością w pobliżu zbiorników wodnych i terenów podmokłych, także nadmorskich
Siedliska: mokradła i bagna, łąki, starorzecza, stawy hodowlane
Liczebność: Stwierdzony 9 razy
Gniazdo: Płytki dołek prawie bez wyściółki, na gołej ziemi lub wśród skąpej roślinności, zwykle w pobliżu wody
Lęg: 2–4 kremowych, brunatno nakrapianych jaj. Wysiadywanie 17–19 dni. Młode osiągają lotność po 25–30 dniach
Pokarm: Owady, głównie chrząszcze, pasikoniki, szarańcza, świerszcze, zwykle chwytane w locie
Wędrówki: Wędrowny. Notowany w IV–V i VIII
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne: Łatwy do pomylenia ze żwirowcem stepowym
|||
rodzina: żwirowcowate
