Rodzina: kaczkowate
Opis: 56-61 cm
Niewielka gęś, tylko nieznacznie większa od krzyżówki. Głowa, szyja i góra piersi są czarne z wyjątkiem białych plam po bokach szyi. Wierzch szarobrunatny. Ubarwienie spodu ciała zależy od podgatunku. W kraju pojawia się głównie forma ciemnobrzucha B. b. bernicla, sporadycznie jest obserwowana forma jasnobrzucha B. b. hrota, zaś czarnobrzuchą formę B. b. nigricans odnotowano zaledwie dwa razy.
Rozmieszczenie:
Gatunek tundrowy, przelatujący głównie wzdłuż polskiego wybrzeża Bałtyku, sporadycznie spotykany w głębi kraju
Występowanie:
Związana z wybrzeżami morskim, gdzie zatrzymuje się na nadmorskich łąkach, natomiast w głębi lądu przyłącza się do stad innych gęsi
Siedliska:
jeziora, mokradła i bagna, starorzecza, stawy hodowlane
Liczebność:
Bardzo nielicznie przelotna, zwykle pojedynczo lub w małych grupkach, na wybrzeżu czasem w większych stadach
Gniazdo:
W zagłębieniu terenu wyścielonym trawami i mchem, w pobliżu wody lub na wysepkach
Lęg:
3-5 kremowych lub jasnooliwkowych jaj. Wysiadywanie 24-26 dni
Pokarm:
Roślinny, w okresie wędrówek głównie trawy, zboża, pozostałości kukurydzy itp.
Wędrówki:
Wędrowna. Liczniejsza na przelotach jesiennych, głównie w X i XI, rzadsza w III i IV
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, potencjalnie zagrożony intensywnymi polowaniami na gęsi
Wskazówki obserwacyjne:
Łatwa do rozpoznania ale trudna do zauważenia w stadach gęsi
|||
rodzina: kaczkowate
zobacz video 
