Rodzina: drozdowate
Opis: Długość ciała: 14–15 cm
Nieco mniejsza od naszej białorzytki, o bardziej zwartej budowie ze stosunkowo krótkim, całkowicie czarnym ogonem, kontrastującym z białym kuprem. W szacie godowej wierzch ciała ochrowopiaskowy, gardło i boki głowy czarne połączone wąskim paskiem ze skrzydłami, w szacie spoczynkowej czarne barwy rozmyte. Samica dość jednolicie beżowopiaskowa z brunatnymi skrzydłami o jasno obrzeżonych lotkach i pokrywach.
Rozmieszczenie: Gatunek wschodni, bardzo rzadko zalatujący do naszego kraju
Występowanie: Zamieszkuje tereny stepowe z pojedynczymi krzewami i skałami oraz półpustynie, na nizinach i w górach
Siedliska: łąki, wydmy i plaże
Liczebność: Stwierdzona 2 razy
Gniazdo: Czarka z traw, liści i korzonków, wyścielona włosiem i piórkami, ukryta w norce gryzonia lub pod kamieniem
Lęg: 4–5 niebieskawych, rdzawo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 13–14 dni. Młode opuszczają gniazdo po 13–14 dniach
Pokarm: Głównie owady, zwłaszcza mrówki i chrząszcze
Wędrówki: Wędrowna. Notowana w X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Trudna do odróżnienia od innych białorzytek