Rodzina:
flamingi
Opis:
Długość ciała: 120–145 cm
Charakterystyczny ptak o wyjątkowo długiej wygiętej szyi i długich szczudłowatych nogach. Upierzenie białe z różowym nalotem. W locie widoczne czerwone pokrywy skrzydłowe i czarne lotki. Młode brunatno plamkowane. Dziób różowy z czarnym końcem. Podczas żerowania brodzi w wodzie, zanurza górną część dzioba i zasysając wodę odcedza drobne organizmy wodne.
Rozmieszczenie:
Gatunek południowy, rzadko zalatujący na teren całego kraju, choć niektóre osobniki mogą pochodzić z niewoli
Występowanie:
Gniazduje nad płytkimi, błotnistymi, nadmorskimi lagunami i jeziorami śródlądowymi o słonych lub alkalicznych wodach
Siedliska:
jeziora, mokradła i bagna, starorzecza, stawy hodowlane
Liczebność:
Stwierdzony ok. 20 razy w ostatnim półwieczu, ale pochodzenie części osobników jest niejasne, a oznaczenie innych niepewne co do gatunku
Gniazdo:
Gniazduje kolonijnie na płaskich, błotnistych brzegach, gdzie buduje z mułu gniazdo w kształcie stożka o wysokości do 40 cm, z płytkim wgłębieniem na szczycie
Lęg:
Jedno, rzadziej dwa białe jaja. Wysiadywanie 28–31 dni. Osiągają lotność po 70–75 dniach, chociaż młode pozostają w tzw. „żłobkach” często aż do 100 dni
Pokarm:
Drobne bezkręgowce, w tym owady, skorupiaki, mięczaki, pierścienice oraz glony i nasiona
Wędrówki:
Częściowo koczujący. Notowany od III do XII
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne:
Łatwy do rozpoznania
|||
rodzina: flamingi
