Rodzina: mewy
Opis: Długość ciała: 48–56 cm
Nieco mniejsza i smuklejsza od mewy srebrzystej, a wyraźnie mniejsza i delikatniejsza od podobnie ubarwionej mewy siodłatej. Odcień koloru płaszcza dorosłych ptaków jest zmienny w zależności od formy geograficznej. Ptaki gniazdujące nad Bałtykiem mają płaszcz czarniawy, osobniki zachodnioskandynawskie są szaroczarniawe, a ptaki brytyjskie łupkowoszare. Nogi i dziób intensywnie żółte. Młode ptaki ogólnie ciemniej ubarwione niż młode mewy srebrzyste, z bardziej odgraniczonym paskiem na ogonie.
Rozmieszczenie: W kraju odnotowano tylko kilka przypadków lęgów, m.in. na Wiśle i jez. Gardno oraz pod Świnoujściem. W okresie przelotów pojawia się w całym kraju, choć najliczniej w Zatoce Gdańskiej i na wschodzie
Występowanie: Gniazduje na wybrzeżach morskich i wysepkach na morzu i jeziorach
Siedliska: morskie wody przybrzeżne, jeziora, mokradła i bagna, starorzecza, stawy hodowlane
Liczebność: W kraju gniazduje do 5 par, w okresie migracji wiosennej na wschodzie przelatuje w stadach po kilkadziesiąt ptaków, a po okresie lęgowym największe koncentracje występują w Zatoce Gdańskiej
Gniazdo: Kopiec z wodorostów i trawy umieszczony na ziemi lub półce skalnej, pod osłoną roślinności lub bez
Lęg: 3 oliwkowe lub brązowawe, brunatno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 24–27 dni. Młode osiągają lotność po 30–40 dniach
Pokarm: Wszystkożerna, pokarm zwierzęcy, roślinny i odpadki
Wędrówki: Wędrowna. Przelot wiosenny: III–V, przelot jesienny: VII–XI, bardzo nielicznie zimuje
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Trudna do odróżnienia od innych dużych mew, zwłaszcza w szatach młodocianych