Rodzina: rybitwy
Opis: Długość ciała: 48–55 cm
Największa z rybitw, większa od mewy pospolitej, o masywnej sylwetce z dużym, grubym, czerwonym dziobem. Na głowie czarna czapka z krótkim czubem. Płaszcz popielaty, skrajne lotki z wierzchu ciemnoszare, a od spodu czarniawe.
Rozmieszczenie: W naszym kraju tylko raz stwierdzony jako lęgowy, regularnie, choć nielicznie przelatujący wzdłuż wybrzeża i przez wnętrze kraju
Występowanie: Gniazduje na wysepkach morskich i nad śródlądowymi jeziorami wśród stepów i półpustyń
Siedliska: morskie wody przybrzeżne, jeziora, mokradła i bagna, starorzecza, stawy hodowlane
Liczebność: Zwykle widywana pojedynczo lub w małych grupkach, na wybrzeżu liczniejsza wiosną a w głębi lądu jesienią
Gniazdo: Płytki dołek na piasku, żwirze lub kamieniach, prawie bez wyściółki
Lęg: 1–3 kremowych lub beżowych, drobno nakrapianych jaj. Wysiadywanie 20–22 dni. Młode osiągają lotność po 30–35 dniach
Pokarm: Głównie ryby, a także bezkręgowce
Wędrówki: Wędrowna. Przelot wiosenny: IV–V, przelot jesienny: VII–IX
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne: Łatwa do rozpoznania dzięki swej wielkości
|||
rodzina: rybitwy
