Wójcik

Rodzina:
pokrzewkowate

Opis:
10-11 cm Nieco mniejszy i bardziej krępy od piecuszka. Ubarwienie wierzchu szarooliwkowe, spód białoszarawy, bez odcienia żółtego. Brew długa, bladożółta, rozszerzająca się za okiem. Ważna cechą diagnostyczną jest wąski i krótki pasek na zakończeniach pokryw skrzydłowych, nie zawsze widoczny w warunkach terenowych. Śpiew stanowi krótka zwrotka złożona z szybkiej serii, kilkakrotnie powtarzanych sylab, często zakończona trelem. Kojarzy się ze śpiewem strzyżyka lub kulczyka.

Rozmieszczenie:
Gatunek północny, u nas gniazduje sporadycznie w północno-wschodniej części kraju, przelotne ptaki notowane w całym kraju z górami włącznie

Występowanie:
Lasy liściaste, zadrzewienia, stare parki miejskie i wiejskie

Siedliska:
grądy, zadrzewienia, parki i ogrody

Liczebność:
Skrajnie nieliczny ptak lęgowy, notowany do kilkunastu razy rocznie

Gniazdo:
Ukryte wśród roślinności, często u podstawy drzewa lub w zagłębieniu, kuliste z bocznym wejściem zbudowane z traw i liści, wyścielone drobnymi trawkami

Lęg:
6–7 białych delikatnie nakrapianych jaj. Wysiadywanie 11–13 dni. Młode opuszczają gniazdo po 13–14 dniach

Pokarm:
Małe stawonogi

Wędrówki:
Wędrowny. W kraju notowany głównie późną wiosną, od końca V do VII

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony

Wskazówki obserwacyjne:
Wykrywany niemal wyłącznie po śpiewie