Rodzina: wydrzyki
Opis: Długość ciała: 37–44 cm
Średniej wielkości wydrzyk o smukłej sylwetce o wąskich skrzydłach i delikatniejszym dziobie. Dorosłe ptaki ma mają trochę wydłużone i zaostrzone środkowe sterówki. Występuje w ciemnej i jasnej odmianie barwnej z formami pośrednimi. Najtrudniejsze od odróżnienia w szatach młodocianych, gdy od podobnego wydrzyka tęposternego różni się przed wszystkim obecnością jednej tylko półksiężycowatej plamy u nasady lotek pierwszorzędowych, mniej regularnym prążkowaniem na pokrywach ogonowych i ogólnie rdzawym odcieniem całego upierzenia. Środkowe sterówki krótkie ale ostro zakończone.
Rozmieszczenie: Gatunek północny, nielicznie przelatujący wzdłuż wybrzeża i rzadko zalatujący w głąb kraju
Występowanie: Gniazduje w arktycznej tundrze, a po okresie lęgowym przebywa na otwartym morzu
Siedliska: morskie wody przybrzeżne, jeziora, mokradła i bagna, stawy hodowlane
Liczebność: Najliczniejszy z wydrzyków, regularnie przelatuje jesienią wzdłuż wybrzeża, pojedynczo lub w niewielkich grupach
Gniazdo: W płytkim dołku, niemal bez wyściółki
Lęg: 2 oliwkowe, brązowe lub zielonkawe, brunatno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 26–27 dni. Młode osiągają lotność po 25–30 dniach
Pokarm: W okresie lęgowym poluje na drobne ptaki oraz zjada jaja i pisklęta oraz owady. W czasie wędrówek rabuje zdobycz mewom i rybitwom
Wędrówki: Wędrowny. Przelot wiosenny: IV–V, przelot jesienny: VII–X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Trudny do odróżnienia od pokrewnych gatunków wydrzyków, zwłaszcza w szatach młodocianych