Rodzina: jastrzębiowate
Opis: Długość ciała: 40–50 cm
Smukły i delikatny błotniak, zbliżony proporcjami do błotniaka łąkowego. Samiec jest jasnopopielaty z wierzchu i biały od spodu. Na końcach skrzydeł od spodu czarne klinowate plamy, mniej skontrastowane od wierzchu. Najważniejszą cechą samic i młodych jest biała półobroża oddzielająca rysunek na głowie od ciemnego kołnierza na szyi.
Rozmieszczenie: Gatunek wschodni, rzadko zalatujący na teren całego kraju
Występowanie: Gniazduje na stepach, a w naszym kraju spotykany na różnego typu terenach otwartych
Siedliska: łąki, mokradła i bagna, pola uprawne
Liczebność: Oprócz dawnych obserwacji, ostatnio odnotowany ponad 100 razy
Gniazdo: Umieszczone na ziemi wśród wysokiej roślinności trawiastej lub między krzakami, zbudowane z gałązek i traw
Lęg: 4–5 jasnoniebieskawych, rdzawo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 29–30 dni. Młode osiągają samodzielność po 35–45 dniach
Pokarm: Drobne ssaki i ptaki oraz owady
Wędrówki: Wędrowny. Przelot wiosenny: IV–V, przelot jesienny VIII–X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne: Trudny do odróżnienia od innych błotniaków, zwłaszcza w szatach młodocianych i samic