Gęś zbożowa

rodzina:
kaczkowate

opis:
Długość ciała: 68-90 cm
Wielkości gęgawy, ale ciemniej ubarwiona. Upierzenie z wierzchu ciała brunatne, najciemniejsze na głowie, szyi i grzbiecie. Pierś i brzuch brązowowawe jasno prążkowane. Ogon brunatnoczarny, biało obrzeżony. Dziób z czarną nasadą i końcówką, ze zmienną ilością pomarańczowoczerwonej barwy w środkowej części. Nogi czerwonawe.
Gęś zbożowa jest najliczniej pojawiającym się gatunkiem gęsi w naszym kraju w okresie wędrówek, zarówno wiosna, jak i jesienią. Jest bardzo towarzyska i tworzy czasem wielotysięczne stada.

miejsca:
Podczas przelotów pojawia się w całym kraju, najliczniej w północnej i zachodniej części kraju

siedlisko:
W ciągu dnia stada żerują na otwartych polach i łąkach, a odpoczywają i nocują na rozległych zbiornikach wodnych

liczebność:
Licznie przelotna i zimująca. Spotykana w stadach po kilkaset ptaków, a czasem w wielotysięcznych skupieniach

gniazdo:
Umieszczone na ziemi w pobliżu wody, czasem pod osłoną, wyścielone trawą, mchem i puchem

lęg:
2-6 kremowych jaj, które z czasem brązowieją. Wysiadywanie przez samicę trwa 27-29 dni. Oboje rodzice wodzą i bronią młodych, które żerują samodzielnie. Lotność uzyskują po ok. 40 dniach

pokarm:
Roślinny, w okresie pozalęgowym głównie trawy, oziminy, pozostałości kukurydzy itp.

wędrówki:
Wędrowna. Przelot jesienny: X-XI, Przelot wiosenny: III-IV. W łagodniejsze zimy licznie zimuje lokalnie w zachodniej Polsce

ochrona:
Ptak łowny; wymieniony w Dyrektywie ptasiej; lokalnie jest przedmiotem intensywnych polowań