Gadożer

Rodzina:
jastrzębiowate

Opis:
62-72 cm Znacznie większy od myszołowa, o dużej, jakby sowiej głowie, szerokich skrzydłach i wąskim, równo ściętym ogonie. Ubarwienie zmienne, ale spód ciała zwykle bardzo jasny (może być wręcz biały), ciemno plamkowany. Głowa i szyja ciemne. Na spodzie skrzydeł brak ciemnych plam w nadgarstkach. na ogonie zwykle dobrze widoczne trzy ciemne pręgi. Woskówka i nogi sinoszare. Podczas polowania często zawisa w powietrzu podobnie jak myszołowy. Żywi się przede wszystkim wężami i jaszczurkami.

Rozmieszczenie:
Jako lęgowy występuje jedynie we wschodniej części kraju, ptaki przelotne spotykane w całej Polsce

Występowanie:
Rozległe kompleksy leśne, najczęściej sosnowe, sąsiadujące z terenami podmokłymi, na których poluje

Siedliska:
bory, mokradła i bagna

Liczebność:
Skrajnie nielicznie lęgowy – populacja szacowana na zaledwie 10-15 par

Gniazdo:
W szczytowej partii drzewa, dobrze ukryte wśród gałęzi. Zbudowane z gałęzi ale stosunkowo niewielkich rozmiarów

Lęg:
1 białe jajo. Wysiadywanie 45-47 dni. Młode uzyskują samodzielność po ok. 2-2,5 miesiąca

Pokarm:
Węże i jaszczurki

Wędrówki:
Wędrowny. Przylot IV-V, odlot VIII-X

Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej i w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako krytycznie zagrożony z powodu skrajnie niewielkiej populacji i przez zmiany środowiskowe spowodowane osuszaniem terenów podmokłych

Wskazówki obserwacyjne:
Trudny do napotkania w terenie ze względu na swą rzadkość, lecz stosunkowo łatwy do rozpoznania