Rodzina: nury
Opis: 58-68 cm
Najmniejszy z nurów, trochę większy od perkoza dwuczubego. Od nura czarnoszyjego oprócz wielkości różni się profilem głowy z płaskim czołem i delikatnym dziobem z nieco zadartym końcem. W szacie godowej wyróżnia się brązową plamą z przodu szyi. W szacie spoczynkowej wierzch ciała jest biało nakrapiany a boki szyi i głowy białe.
Rozmieszczenie:
Ptak przelotny spotykany w całym kraju
Występowanie:
Różnego typu wody śródlądowe: jeziora, stawy hodowlane, zbiorniki zaporowe i duże rzeki oraz wybrzeże Bałtyku
Siedliska:
jeziora, stawy hodowlane, wybrzeże morskie
Liczebność:
Bardzo nielicznie przelotny, zwykle pojedynczo, rzadziej w małych grupach, zawsze mniej liczny niż nur czarnoszyi
Gniazdo:
położone na lądzie w pobliżu wody
Lęg:
2 oliwkowobrązowe jaja z brunatnymi plamami. Wysiadywanie 26–27 dni. Pisklęta po 2–3 dniach opuszczają gniazdo i są wożone na grzbiecie przez rodziców. Uzyskują samodzielność po ok. 1,5 miesiąca
Pokarm:
Głównie ryby i wodne bezkręgowce
Wędrówki:
Wędrowny. Przelot jesienny X-XI, wiosenny III-IV.
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej
Wskazówki obserwacyjne:
Trudny do odróżnienia od innych gatunków nurów