Rodzina: puszczykowate
Opis: Długość ciała: 59–68 cm
Duża sowa z wielką, krągłą głową. Charakterystyczna szlara z koncentrycznymi półkolami na szarym tle i białymi brwiami i wąsami. Ubarwienie szarobrunatne, od spodu grubo kreskowane, z wierzchu z rysunkiem złożonym z plam i pręg. Ogon dość długi z ciemną pręgą na końcu. W locie długie, szerokie, zaokrąglone skrzydła. Prowadzi częściowo dzienny tryb życia.
Rozmieszczenie: Gatunek północny, notowany sporadycznie w naszym kraju, najczęściej w rejonie Puszczy Białowieskiej
Występowanie: Zamieszkuje nizinne lasy iglaste w pobliżu bagien i polan
Siedliska: Bory, mokradła i bagna
Liczebność: W ostatnim ćwierćwieczu stwierdzony ok. 10 razy
Gniazdo: Zwykle w gniazdach innych dużych ptaków lub na wierzchołku ułamanego pnia
Lęg: 3–6 białych jaj. Wysiadywanie 28–36 dni. Młode opuszczają gniazdo po 20–28 dniach i przesiadują w pobliżu
Pokarm: Głównie drobne gryzonie oraz ptaki
Wędrówki: Osiadły, czasem nomadyczny. Notowany w II–V i VIII–IX
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej i w Polskiej czerwonej księdze zwierząt
Wskazówki obserwacyjne: Łatwy do rozpoznania