Rodzina: sikory
Opis: 12-14 cm
Sikora o rozmiarach pośrednich między bogatką i modraszką o dłuższym ogonie. Głowa biała z wąskim paskiem ocznym łączącym się z czarną plamą na karku. Wierzch popielaty, na niebieskich skrzydłach szerokie białe paski i zakończenia lotek 2. rzędu. Ogon z ciemnoniebieskim środkiem i białymi bokami.
Rozmieszczenie:
Gatunek wschodni, którego areał lęgowy sięga do Białorusi. Pojawia się na całym obszarze kraju, ale tylko sporadycznie i nie corocznie
Występowanie:
Zadrzewienia i brzegi lasów z bujnym podszytem w dolinach rzecznych i na terenach podmokłych
Siedliska:
olsy, łęgi, zadrzewienia
Liczebność:
Stwierdzona w kraju ok. 40 razy
Gniazdo:
W dziupli drzewa, zbudowane z mchu, traw i włosia a wyścielone piórkami
Lęg:
9–11 białych, rdzawo nakrapianych jaj. Wysiadywanie 13–14 dni. Młode uzyskują lotność w wieku ok. 16 dni
Pokarm:
Owady, ich larwy i jaja oraz pająki
Wędrówki:
Osiadła i koczująca. W kraju notowana od X do III
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne:
Łatwa do rozpoznania, ale można ją pomylić ze zdarzającymi się w przyrodzie mieszańcami z modraszką
|||
rodzina: sikory
