Rodzina:
alki
Opis:
Długość ciała: 38–43 cm
Duża alka o masywnej głowie i grubej szyi. Dziób gruby, bocznie płaszczony, czarny z białym pionowym paskiem przed końcem. Ubarwienie głowy i wierzchu ciała czarne, spodu białe. Spód skrzydeł biały. W szacie spoczynkowej gardło i policzki białe. Gniazduje kolonijnie na wyspach morskich.
Rozmieszczenie:
Gatunek północny, pojawiający się regularnie, ale nielicznie na naszym wybrzeżu, głównie w rejonie Zatoki Gdańskiej
Występowanie:
Gniazduje w luźnych koloniach na nadmorskich klifach lub morskich wysepkach, poza okresem lęgowym przebywa na otwartych wodach morskich, zwykle z dala od brzegu
Siedliska:
morskie wody przybrzeżne
Liczebność:
Liczebność trudna do oceny, ale na wodach Zat. Gdańskiej może przebywać nawet kilkaset ptaków
Gniazdo:
Nie buduje gniazda, jaja składa na skalnych półkach lub w niszach, rzadziej w norach
Lęg:
1 zmiennie ubarwione jajo. Wysiadywanie 32–39 dni. Młode opuszczają gniazdo po 14–24 dniach i dorastają na morzu
Pokarm:
Głównie ryby, a także bezkręgowce morskie
Wędrówki:
Wędrowna. Notowana głównie od X do IV
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne:
Trudna do odróżnienia od nurzyka. Zwykle przebywa z dala od wybrzeża, choć czasami przebywa w pobliżu portów rybackich