rodzina: dzierzbowate
opis: Długość ciała: 20-22 cm
Podobna do srokosza, ale mniejsza, z krótszym ogonem i dłuższymi skrzydłami. Wierzch ciała popielaty, gardło białe, a spód z wyraźnym różowym nalotem. Na głowie czarna maska zachodząca wysoko na czoło. Na czarnym skrzydle jedno białe lusterko. Ogon czarny z białymi skrajami.
Dawniej dość rozpowszechniona w naszym kraju, ale w ostatnim dwudziestoleciu gwałtownie zmniejszała liczebność stając się ptakiem ginącym.
miejsca: Bardzo lokalnie na kilku stanowiskach we wschodniej części kraju
siedlisko: Zadrzewienia śródpolne, szpalery i kępy drzew w krajobrazie rolniczym z niską roślinnością, obrzeża starych parków, ogrodów i sadów
liczebność: Skrajnie nieliczny ptak lęgowy; ok. 10 par
gniazdo: Dość wysoko w rozwidleniu gałęzi, często na topoli lub drzewie owocowym, zbudowane z korzonków, kłączy, zielonych liści roślin zielnych i traw, wyścielone trawkami, włosiem i piórami
lęg: 5-6 zielonkawych, brunatno i oliwkowo plamkowanych jaj. Wysiadywanie 15 lat. Młode opuszczają gniazdo po 14-19 dniach
pokarm: Owady i inne bezkręgowce, także drobne ssaki, ptaki jaszczurki
wędrówki: Wędrowna. Przylot: V, odlot: VIII-IX
ochrona: Gatunek chroniony, wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako skrajnie zagrożony, i w Dyrektywie ptasiej, zagrożony utratą siedlisk poprzez intensyfikację rolnictwa, zarastaniem nieużytków i likwidacją zadrzewień śródpolnych