Rodzina:
bekasowate
Opis:
Długość ciała: 20–22 cm
Bardzo podobny wielkością i sylwetką do płatkonoga szydłodziobego. W szacie godowej cały spód kasztanowatobrązowy, na głowie czarna czapeczka i białe policzki, wierzch ciała z łuskowanym rysunkiem utworzonym przez płowe obrzeżenia piór. W szacie spoczynkowej bardzo podobny do płatkonoga szydłodziobego, od którego różni się krótkimi, oliwkowymi nogami i płaskim dziobem z oliwkowa nasadą. Ubarwienie popielate z czarniawą maseczką na głowie. Bardziej związany ze środowiskiem morskim niż inne płatkonogi.
Rozmieszczenie:
Gatunek arktyczny, rzadko zalatujący na teren kraju
Występowanie:
Na lęgowiskach występuje na wybrzeżach morskich, na przelotach nad różnego typu wodami
Siedliska:
jeziora, mokradła i bagna, stawy hodowlane, morskie wody przybrzeżne, wydmy i plaże
Liczebność:
Stwierdzony 55 razy
Gniazdo:
W płytkim zagłębieniu wśród skąpej roślinności w pobliżu wody, wyścielone materiałem roślinnym
Lęg:
4 oliwkowobeżowe, brunatno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 18–20 dni. Młode osiągają lotność po 16–18 dniach
Pokarm:
Różne bezkręgowce, głównie morskie, zbierane z powierzchni wody, w porze lęgowej także nasiona
Wędrówki:
Wędrowny. Bardzo rzadki na przelotach wiosennych (V–VI), częstszy na przelotach jesiennych (VIII–XI), wyjątkowo notowany zimą (XII–I)
Status ochronny i zagrożenia:
Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne:
Trudny do odróżnienia od płatkonoga szydłodziobego w szacie innej niż godowa