Rodzina: siewkowate
Opis: Długość ciała: 19–22 cm
Duża sieweczka, wyraźnie większa i masywniejsza od sieweczki obrożnej z dłuższymi nogami i większym, oraz dość grubym dziobem. W szacie godowej samiec ma rdzawą półobrożę i rysunek na głowie złożony z czarnej maski i biało–czarnego czoła. W szacie spoczynkowej i młodocianej ubarwienie płowobrązowawe bez skontrastowanych ciemnych elementów.
Rozmieszczenie: Gatunek południowy i wschodni, bardzo rzadko zalatujący na teren kraju
Występowanie: Zamieszkuje otwarte tereny stepowe lub porośnięte roślinnością słonolubną w pobliżu wody, w okresie pozalęgowym różnego rodzaju brzegi wód słodkich i słonych
Siedliska: jeziora, stawy hodowlane, wydmy i plaże
Liczebność: Stwierdzona 5 razy
Gniazdo: Płytki dołek w ziemi skąpo wyścielony materiałem roślinnym usytuowany na otwartej powierzchni lub wśród niskiej roślinności
Lęg: 3–4 oliwkowobeżowe, czarno nakrapiane jaja. Wysiadywanie ok. 24 dni. Młode osiągają lotność po ok. 30 dniach
Pokarm: Mięczaki, skorupiaki, pierścienice, owady i ich larwy
Wędrówki: Wędrowna. Notowana IV–VI, IX–X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Trudna do odróżnienia od innych sieweczek, zwłaszcza mongolskiej
|||
rodzina: siewkowate
