rodzina: czaplowate
opis: Długość ciała: 58-65 cm
Czapla znacznie mniejsza od czapli siwej, o krępej sylwetce i stosunkowo krótkich nogach. Ubarwienie dorosłego ptaka niebieskawopopielate z czarnym grzbietem i wierzchem głowy. Czoło i policzki białe. Tęczówka czerwona. Dziób czarny. W szacie godowej z tyłu głowy wyrastają 3 długie, białe pióra. Młode ptaki brunatne, upstrzone białymi i płowymi plamkami na skrzydłach i grzbiecie; spód ciała brunatno kreskowany. Prowadzi nocny tryb życia, a w ciągu dnia przebywa w ukryciu. Ożywia się o zmierzchu, gdy ptaki wylatują na żer.
miejsca: Lęgowiska ograniczone do niewielkiego obszaru w dolinie górnej Wisły, sporadycznie gniazduje w PN Ujścia Warty, na zb. Jeziorsko i w dolinie Nidy
siedlisko: Zasiedla wyspy porośnięte roślinnością krzewiastą na stawach rybnych oraz łozowiska i krzaczaste zarośla i zadrzewienia nad brzegami rzek i zbiorników zaporowych
liczebność: Bardzo nieliczny ptak lęgowy, ok. 550 par i populacja wolno wzrasta
gniazdo: Gniazduje kolonijnie, czasem w towarzystwie innych czapli. Gniazdo niezbyt wysoko na drzewach lub krzewach. Płaska platforma z gałązek o ażurowej konstrukcji
lęg: 3-5 niebieskozielonkawych jaj. Wysiadywanie 20-22 dni. Młode początkowo pozostają w gnieździe, a potem przemieszczają się po gałęziach, lotnośc uzyskują po 40-50 dniach
pokarm: Płazy, ryby i wodne bezkręgowce
wędrówki: Wędrowny. Przylot: IV-V, odlot: VIII-IX
ochrona: Ptak chroniony; wymieniony w Polskiej czerwonej księdze zwierząt, jako wymagający szczególnej troski, i w Dyrektywie ptasiej; zagrożony przez wycinanie krzewów na wyspach i w dolinach rzecznych