Rodzina: żwirowcowate
Opis: Długość ciała: 24–28 cm
Bardzo podobny do żwirowca łąkowego, ale różni się od niego ciemniejszym, bardziej brunatnym odcieniem wierzchu ciała, czarnymi pokrywami podskrzydłowymi i brakiem białego paska na lotkach drugorzędowych. Żwirowce są towarzyskie i często stadami polują na owady.
Rozmieszczenie: Gatunek południowy, rzadko zalatujący na teren całego kraju
Występowanie: Zamieszkuje tereny stepowe oraz obrzeża słodko– i słonowodnych zbiorników
Siedliska: mokradła i bagna, łąki, starorzecza, stawy hodowlane, jeziora
Liczebność: Stwierdzony 18 razy
Gniazdo: Gniazduje kolonijnie, gniazdo w płytkim dołku prawie bez wyściółki na otwartym terenie
Lęg: 4 oliwkowe, czarno nakrapiane jaja. Wysiadywanie 17–19 dni. Młode osiągają lotność po 25–30 dniach
Pokarm: Owady, głównie chrząszcze, pasikoniki, szarańcza, świerszcze, zwykle chwytane w locie
Wędrówki: Wędrowny. Notowany V–VI oraz VIII–X
Status ochronny i zagrożenia: Gatunek chroniony
Wskazówki obserwacyjne: Łatwy do pomylenia ze żwirowcem łąkowym